BIJNA NOVEMBER

Bijna november, iets om op te schrijven, want ik krijg het maar niet in mijn systeem. Met mijn hoofd ben ik amper aan oktober begonnen. Maar dinsdag is het al november, mijn lievelingsmaand. Dus je hoort me niet klagen.

Het leuke aan deze tijd is nu toch wel het mooie blad aan de bomen en de echte herfstproducten. En hoewel ik niks met Halloween heb, mocht deze mooie pompoen wel mee naar huis om mijn keuken wat aan te kleden. Prachtig toch, zo'n natuurlijke oranje bal?

M'n eerste 30 kerst-granny-squares zijn gehaakt. Nu komt het wat minder leuke werkje van het afhechten van de draadjes. Maar zo'n 'kale' granny square staat heel wat mooier dan met van die slingerende draadjes eraan en het gaat toch wel vlot.
Ondertussen ben ik aan de tweede serie van 30 begonnen. Een tweede exemplaar is voor mijn moeder, die stop ik in de sinterklaaszak. Hopelijk vindt ze zo'n kerstsjaal leuk om te dragen in december. En zo niet, dan geeft ze het maar weg...

Afgelopen vrijdagmiddag mocht ik gaan handwerken op de basisschool waar m'n kinderen op zaten. Twee jongens en twee meisjes deden mee. De meisjes wilden haken (groep 5 en groep 8) en de jongens wilden breien (groep 7 en groep 8). De jongens deden echt hun best en een pikte het heel vlot op (foto). De ander worstelde er wat meer mee, maar vond het blijkbaar leuk, want hij verzuchtte: 'Ik dacht altijd dat breien saai was!'
De meisjes konden na de eerste les eigenlijk nog steeds geen rij lossen haken... Daar moet nog wel wat gebeuren.

PROJECTJES

Een week na het vorige berichtje 'Lekker bezig' en ik heb geen quiltnaald meer in m'n handen gehad *schaamtzichbijna*...

Het is namelijk zo dat de basisschool waar onze kinderen naar school gingen - wat lijkt dat alweer lang voorbij; 3 jaar geleden namen we er afscheid - mensen zocht die crea-lessen wilden geven. Vier of vijf vrijdagmiddagen, telkens een les van 1 1/2 uur.
Zo'n jaar of 4 geleden heb ik dat ook gedaan, en met veel plezier. Ik kreeg toen 9 kinderen onder m'n hoede die allemaal leerden borduren. Nu kreeg ik een mailtje dat me vertelde dat ik 4 leerlingen mag leren haken/breien/borduren.
Van die 4 leerlingen zijn er 2 jongens, dus ik heb besloten me te concentreren op het breien en haken. Drie verschillende technieken met 4 leerlingen blijft een heen en weer gehops.

Dus: lijkt me dit een leuke eerste brei-oefening: een vingerpoppetje uit een jawel, oude Ariadne (november 1973). Ik heb het op 4 naalden gebreid, maar het kan natuurlijk prima als recht lapje met ribbels en dan een naadje achterop.
Maar ik hoor het graag als iemand leuke ideeen heeft voor een eerste haak- of brei oefening!

Mijn exemplaar

De exemplaren van de Ariadne

Verder ben ik toch weer in de verleiding gebracht en heb ik die niet kunnen weerstaan :-): ik ben begonnen aan een kerst-haakwerk(je). Als ik zo'n site tegenkom met een werkje dat me aanspreekt, maak ik er een bladwijzer voor. Pas klikte ik die weer eens aan en ja,ik ben voor de bijl gegaan:

LEKKER BEZIG

Lekker bezig met:
- afwerken van een al-heel-erg-lang-klaar kerstborduurtje. Het is maar een heel bescheiden borduurtje en het finishen was zó klaar.
- borduren voor het goede doel. Op facebook kun je zoeken naar Sfpsfc & Rachels Place Orphanage, daarvoor maak ik 3 blokjes. Ik heb eerder hiervan een link geplaatst, maar die kon niet iedereen openen. Het gaat om weeshuizen in Zuid-Afrika.
- quilten! Ja, ik heb al heel wat quiltsteekjes gedaan. Zonder ring, maar precies dezelfde handen, met open vingertoppen en bekraste nagels... Het gaat lekker.

Bijkomend voordeel dat het s avonds vaak al lekker is deze quilt over m'n benen te hebben liggen :-)

FAMILIEDAG

Een paar weken geleden, in september, hadden wij een familiedag. We volgen daarin een traditie van zo'n 16 jaar. Onze traditie houdt in: van de 4 kinderen uit het oorspronkelijke gezin is ieder jaar de volgende in de rij aan de beurt én: iedereen probeert te komen.

De kunst is dan om iets te verzinnen dat iedereen de hele dag leuk bezighoudt. Met alle verschillende leeftijden wordt dat steeds lastiger. Dit jaar lukte dat prima.
Wat we deden? Een dagje fruitspelen. Denk aan: kersenpitspugen, peersteken, fruitmemory, appels vangen. En dan merk je dat iedereen zo zo'n talenten heeft... Zo reed DS op de trekker maar 1 flesje om, uiteraard zonder rijbewijs. Zijn vader, mijn DH dus, reed er 2 om... Maar er werden ook wel meer dan 10 flesjes omgereden.

Op de gok een blok zagen wat 1 kilo weegt...

Een prachtige locatie, zo tussen de boomgaarden. Voor onze familie heel toepasselijk.

Op een trekkertje zó rijden dat je geen enkele fles omstoot!

Fruitkistjes stapelen, bij ons groepje lukte dat boven verwachting!

En de winnende groep, waar DS en ik toevallig in zaten (!) won een gouden appel.

De 'gouden appel' is een geverfde appel,die zal verschrompelen. De teamcaptain kreeg een gepottenbakte appel. Omdat DS die mee naar huis mocht nemen, staat er weer iets (lelijks :-)) bij in ons huis.

Omdat wij het vaak ook lastig vinden om geschikte plaatsen te vinden waar we ons met een flinke groep mensen kunnen vermaken, geef ik dit als tip graag door.

Aan het quilten

Deze oktobermaand heb ik bestempeld tot quiltmaand. Daarmee probeerde ik mezelf een beetje op te jutten om weer te gaan quilten. Vorig jaar in oktober reeg ik met veel pijn en moeite mijn restjesquilt in elkaar. (Wat heb ik daar later letterlijk pijnen en pijntjes door gehad. Dat moet in het vervolg anders.)

Deze quilt begon ik ruim 2 1/2 jaar geleden en h-i-j m-o-e-t a-f! In het jaar tussen oktober 2010 en nu heb ik er maar heel af en toe wat steekjes in gezet.
Nu het buiten kouder en natter wordt en er berichten zijn dat we misschien een strenge winter krijgen, heb ik wat meer motivatie. Het zal heerlijk zijn zo'n lekkere deken te hebben straks. s Avonds lekker op de bank onder wegkruipen. En
misschien is zo'n deken zelfs wel noodzakelijk als al onze kinderen + aanhang thuis zijn en een koude nacht moeten doorbrengen in ons -redelijk koude- huis.

Maar wat aanmoediging is nooit weg...

Verder kreeg ik van mijn DH zómaar een lief cadeau afgelopen zaterdag. Dat is een nog lieverdanlief cadeau: wanneer je iets krijgt zonder aanleiding. Hij koos voor een quiltboek:

Ook een mooie aanmoediging om in ieder geval dit project af te ronden.

Lezend en bladerend in de Ariadnes (ja, dat blijf ik wel doen), vraag ik me wel eens af: waardoor besluit ik, of men, eigenlijk om iets te gaan maken. Vooral als het iets is wat niet echt nodig is??

40 jaar

Op dit moment neem ik maar even het risico dat jullie me maar saai en voorspelbaar vinden: ik laat nog een oud Ariadneplaatje zien. Al bladerend, typend en fotograferend om een goed archief op te bouwen, kom ik iedere keer weer dingen tegen die je aandacht vangen en je het gevoel geven dat je nog zoveel meer uren in een dag zou willen hebben...
En dit is niet eens zó spectaculair: 40 jaar oud en in zwart/wit. Toch trof het me wel zo dat ik het wil borduren. Met de 'echte' kleurtjes is het vast een nog grappiger ooievaar.

Elke keer wanneer ik aan het Ariadne-archief heb gewerkt, sla ik het op een USB-stickje op. Dan moet je wel weer opletten waar dat stickje ligt, want dat is natuurlijk meer verplaatsbaar en meer kwijtraakbaar dan een computer of laptop. Hiervoor gebruik ik een mooi roze HEMA USB-stickje. Wel roze, maar ook nog een beetje een saaie.
Gisteren kwam ik bij onze Bruna een prachtige andere roze tegen. En omdat het voor het goede doel is én ik eigenlijk USB-stickjes verzamel, heb ik die naar even aarzelen toch graag gekocht!

Nog bijzondere USB-stickjes gezien de laatste tijd?

ARIADNE

Een tijdje geleden had ik het er al over: ik neem met veel plezier veel van mijn oude Ariadnes door.Ik hoop dat ik ze allemaal door te ploegen, maar dat duurt dan nog wel een poosje.

Ik ben aangekomen in het jaar 1973. Omdat elk nummer leuke ontwerpen en ideeën heeft staan, pak ik de maand oktober uit dat jaar en gebruik daar een paar leuke voorbeelden uit om jullie een nostalgisch gevoel te geven. Ten minste: je moet het blad wel gekend hebben om dat te krijgen. Anders is het alleen maar ouderwets...

Een geborduurde rol met boekenleggers als een alternatieve merklap, een geborduurd patronenboek voor boekenleggers. Het olifantenboekenleggertje heb ik oooooit eens geborduurd voor mijn DD2, die toen helemaal daas was van olifanten.

Sorry voor de belichting, ik kreeg het niet beter in het kunstlicht.
Een sloffenparade, want de herfst is gekomen en de winter nadert. Bovendien gaat het in oktober elk jaar in Ariadne weer zo zoetjesaan richting sinterklaas en kerst.

Al deze Ariadnes, ook die heel oude grijze, geven zoveel uren kijk- en voorpretplezier. Daar alleen al om geef ik er soms geld aan uit. In augustus (het was actiemaand waarin er geen verzendkosten werden berekend) heb ik bij Marutska een stelletje Ariadnes gekocht die nog in mijn verzameling ontbraken.
Mocht je ook interesse hebben, ik heb nog genoeg overgelaten voor andere liefhebbers :-).

The Village of Hawk Run Hollow

Zonder dat er ook maar enige aanleiding voor was, besloot ik er nog even de spurt in te zetten en nóg een blokje van de Village of Hawk Run Hollow te borduren.
Morgen is het 1 oktober en deze maand wil ik vooral gebruiken om m'n quilt door te pitten. Herfstkou en winter naderen, en het zou leuk zijn om er af en toe onder te kunnen kruipen. Dus.

365-dagen-project

Herinneren jullie je deze nog?? Vorig jaar haakte ik een vrolijk kleed van granny squares, aangestoken door de vele granny's die over het internet ronddansten.

Aanleiding om hieraan terug te denken is een aflevering van tijdschrift Flow, en wel Flow nummer 5, 2011. Zo rondslingerend in ons vakantiehuis vonden de kinderen het ook leuk om er eens in te kijken en stuk voor stuk waren ze gebiologeerd door de grote bijlage. Flow gaf 365 (!) suggesties om een dag-voor-dag-project te starten.
En zoals het vaak gaat: iedereen werd aangestoken door de ideeën, las voor wat ze leuk vonden en wilden gelijk beginnen; maar er werd niet een project gestart. Prima natuurlijk.

Zelf googlede ik wat projecten die genoemd werden (want ja, het was toch vakantie), onder andere het A Granny A Day-project.
Hier zijn nog wat andere suggesties:
365 drawings
recycle girl
A scissor(s) a day
weavaday

Er is ook een blog die elke dag een project beschrijft en een interview heeft met degene achter het project:Make something 365 & Get Unstuck

Bovendien is er al sinds januari een leuke blog van Marion, waar ik ook de volgende 365 muizen-blog tegenkwam.
Er is weer heel wat te lezen/kijken in blogland.

Zelf twijfel ik af en toe ook om zo'n project te beginnen. Er zijn nog wel wat leuke suggesties. Maar mocht ik beginnen, dan kijk ik denk ik toch eerst of ik het volhoud. Ik ben heel wat blogs tegengekomen die ergens in januari, of april of augustus ophouden...
Petje af voor de blogsters die stug doorgaan. En heeft iemand nog een leuk idee, laat het me vooral weten!

BORDUREN

Het vrachtwagentje dat ik borduurde voor 6 new quilts for hope harbour ligt al een heel tijdje klaar. Omdat het een facebook-iets is, zal niet iedereen de link kunnen kijken; het gaat om het borduren van blokjes voor nieuwe quilts voor kinderen in een weeshuis in Zuid-Afrika. Kleine moeite, hopelijk een groot plezier.
Omdat ik me voor 3 blokjes heb opgegeven, wordt het tijd om met het derde blokje bezig te gaan. Het blokje heb ik afgetekend, nu nog 'even' borduren.

M'n Village of Hawk Run Hollow-blokje is b-i-j-n-a af. Er zijn nog zo'n 6 kruisjes te borduren, maar (natuurlijk) is het kleurtje op... Eerst nog naar de winkel, al laat ik het blokje wel als 'klaar' zien:

YARN ALONG

Gisteren heb ik Prinsjesdag voor het grootste deel gevolgd, zittend op de bank, met hét borduurwerk in handen. De echte Village of Hawk Run Hollow-kenner had natuurlijk al gezien dat ik niet de goede kleur heb gebruikt bij de belettering van m'n laatste blokje, dus er is nog (extra) werk te doen!

Vanaf de bank heb ik een paar foto's genomen, m'n foto van Prinses Maxima vind ik best goed getroffen:

Verder was het zoveel kommer en kwel, op naar vrolijker zaken...

Vandaag doe ik mee aan de Yarn Along van Ginny, dus tijd om m'n breiwerk te showen. Twee weken geleden schreef ik erover en dit mutsje is inmiddels af.
In plaats van het lint dat met een rozetje aan het mutsje moest worden bevestigd heb ik internet gebruikt om iets nieuws te proberen: ik heb aan beide kanten een I-cord gebreid. Dat is heel makkelijk, gaat vlot en geeft een mooi koordje dat er uit ziet alsof het gepunnikt is.

Lekker weer klaar dus. Van mijzelf mag ik dan wel weer één nieuw breiwerkje opzetten... Waarschijnlijk weer een 'oudje', maar ik ben er nog niet helemaal uit.
En de boeken die ik lees of gelezen heb: Maya Angelous Ik weet waarom gekooide vogels zingen is nog lang niet uit, maar ik ben al wel bij pagina 437 aangekomen, ongeveer in het midden.
Ook heb ik Joe Speedboot van Tommy Wieringa gelezen. Een bijzonder boek, ik vond het geweldig om te lezen. Het gaat over een vriendschap tussen twee jongens, waarvan de een spastisch is, in een rolstoel zit en niet kan praten (wel schrijven) en een heel ondernemend type met grootse plannen en ideeen die hij nog uitvoert ook.

Mijn oog viel ineens op de bladwijzer in het boek van Maya Angelou. Het is m'n entreebewijs van het Verzetsmuseum. Voor alle volledigheid nog even voor jullie vastgelegd.

Een fijne dag, deze eerste echte herfstdag!

ELKE DAG EEN DRAADJE

Al eerder schreef ik erover: een bijzondere tentoonstelling in het Verzetsmuseum. En daarbij had ik het goede voornemen er snel heen gegaan.

Dat is gelukt! In de eerste week van de zomervakantie zijn we met ons thuis-gezin (4 personen) naar Amsterdam gegaan en heb ik deze tentoonstelling kunnen bekijken. DH en de kinderen gingen ondertussen naar Madame Tussaud.

De tentoonstelling was indrukwekkend. Er was een grote zaal vol met gehandwerkte spullen: wandlappen, maar ook gebruiksvoorwerpen: zakdoekjes, etuitjes, speldenkussens. Deze voorwerpen werden vaak met sinterklaas, kerst of een verjaardag cadeau gegeven aan elkaar. Er werd ook beschreven hoe ze aan hun materialen kwamen: vaak gesmokkeld van buiten of van verstelwerk binnen de gevangenis.
Er was ook handwerk uit de Duitse concentratiekampen en Japanse interneringskampen. Zelfs daar lukte het vrouwen om nog bezig te zijn met hun handwerk.

Op weg naar het museum realiseerde ik me geen fototoestel bij me te hebben! Met m'n telefoon heb ik nog foto's gemaakt, maar die krijg ik niet in de computer geladen.
Gelukkig heb ik in het museum wel een Handwerken zonder Grenzen meegenomen die een heel artikel wijdde aan Titia Gorter, die heel veel mooie lappen heeft gemaakt in het 'Oranje Hotel'.

De foto's heb ik groot ingeladen. De foto's zijn dus van het blad Handwerken zonder Grenzen/Peter Smith. Het artikel is van Berthi Smith, geen onbekende in weblogland! Bij de link van het verzetsmuseum over deze tentoonstelling is nog veel meer informatie te vinden.

For my English readers: I have started an English blog

ROMMEL-IG

Afgelopen zaterdag was er een grote rommelmarkt. Er waren een paar dozen vol handwerk-boeken en -tijdschriften. De verkoper vertelde een rondneuzende dame dat hij al veel quiltboeken had verkocht.
Zelf sloeg ik dit slagje, waarbij ik toch ook nog wat boeken voor de liefhebbers achterliet (verstandig he?). Een agenda én een boek van Gerda Bengtsson, een goede vangst, en nog wat boekjes voor de heb.

Last Saturday there was a big thriftmarket (is that a word??). I found some great craftsbooks and -magazines. According to the salesman there wére a bunch of quiltbooks he already sold. I bought these little pile and left a number of books for the next craftslover (was I sensible or what?). The catch was a book and a agenda from Gerda Bengtsson, and some books just to have...

En hier het bewijs dat ik weer aan het borduren ben aan de Village of Hawk Run Hollow. Voor mij het zevende blokje. Ik wil nog zoveel leuke dingen doen dat ik er wat rusteloos onder ben, maar ik merk dat ik het borduren ook weer heerlijk vind.
And proof of my stitching: I restarted my Village of Hawk Run Hollow, my seventh block. I'm a bit restless because I want to do so much fun things. But I love the stitching again too.

YARN ALONG

I hope the picture tells it all... I started a new little project: a babyhat from an old Dutch magazine. It's the Ariadne from January 1967, I'm curious how it turns out.

The book is from a Dutch autor. It's called: Dinner and tells about a real event in the Netherlands: a homeless woman was set on fire by two teenage boys who wanted to have fun...
Not a nice theme, but the book tells about the father of one of the boys. The four parents get together at dinner and speak about what their sons did.
This book is a bit special and I don't know if this is only available in the Netherlands: the format of the book is different. The edited it turned around 90 degrees: you hold the book length-wise. The pages are very thin and the book is tiny, but it's a whole book. This format is pretty popular too, but I have to get used to it I guess. I don't particularly like it so far. But I like the book!


Afgelopen maandag ben ik weer gestart met een nieuw blokje van The Village of Hawk Run Hollow, want dat mag geen eindeloos project worden.
Het breien houd ik ook nog even vol. Door de oude Ariadnes komt er weer zoveel leuks langs dat ik een oud bolletje katoen heb gepakt en aan een antiekerig babymutsje ben begonnen.
Het model komt uit Ariadne, januari 1967.

M'n nieuwe leesboek is een 'dwarsligger': Het Diner van Herman Koch. Een boek wat je zo wegleest, maar ik ben niet helemaal zeker hoe ik het formaat vindt op deze manier. Je voelt niet helemaal een boek in je handen. Maar misschien is dat gewoon een kwestie van wennen.

BLOOMING HEATHER

Zaterdag ben ik met een goede camera en met heerlijk weer de bloeiende hei eens opgegaan. Wat een prachtig paars uitzicht! Rond het middaguur was het eigenlijk te warm, maar het lukte me wel een krekel te 'vangen'.

Last Saturday we had gorgeous weather, so I visited the blooming heather in our neighbourhood. It was even too warm, but I succeeded in 'catching' a cricket. It was a beautiful sight.