WORD CLOUDS

Vanmiddag bezig geweest met iets heel anders, maar wel bloggerelateerd: word clouds. Misschien hebben jullie het eerder al eens gezien. Het is een leuke manier om je blog terug te zien.

Een van de resultaten dat Wordle geeft voor mijn blog:

Ook Tagul heeft leuke mogelijkheden. Bij deze site moet je je wel inschrijven.

This afternoon I was busy with something totally different, but related to this blog: I made some word clouds. Maybe you have seen them before. It's a fun way to look at your blogcontent.
Two results, one from Wordle and the second one from Tagul. You can use the links in the upper piece.

QUILTING

Het is een behoorlijk tijdje geleden, maar vandaag besloot ik dat ik wel wat tijd over had om weer eens een blokje van de Nearly Insane te maken. Het was niet een heel moeilijk blokje (als je doorbladert, belooft dat nog wat!) maar het kostte me wel veel tijd. Dit was blokje 4, het is dus nog maar een klein beginnetje van deze indrukwekkende quilt.

En ach ja, nog maar een paar mandjes erbij gehaakt. DD3 moest erg lachen om het rood-witte-blauwe mandje. Maar voor koninginnedag is het toch juist heel passend??? Bovendien kan ik zo mooi weer katoen wegwerken...

It has been a while, but I decided that I had some time to spare today and started a new block from the Nearly Insane quilt. It wasn't a very difficult block, but it took more time than I expected. Looking further in the book, I see I'll have to spend lots and lots more time soon on a single block. I finished 4 blocks and I guess most of you know how many blocks this big quilt has...

And yes, I made some more Dutch baskets. DD3 had to laugh out loud on my red white and blue basket, but our Queensday is coming up April 30th and I guess it's just perfect for that date. Isn't it??? And I got rid of some cottons again.

IN HONOR OF LISA ROSWELL

Mijn borduurwerkje dat ik maakte ter nagedachtenis aan Lisa Roswell van The Primitive Needle is klaar.

My cross stitch project in remembrance of Lisa Roswell of The Primitive Needle is done.

A FEW MARCHDAYS

Het zonnetje luidt de lente nu goed in. Heerlijk!
Maar ondertussen is de wereld zo onrustig, het lijkt wel eens een tornado waarin wij in het oog zitten, zo rustig is het hier...
Wij bidden om oplossingen en het goede voor onschuldige mensen.

Vandeweek nog wat doorgehaakt, het is op het ogenblik helemaal 'mijn ding'. Wel had ik ook zoveel nek- en schouderpijn dat het een paar dagen op een laag pitje ging.
Dit oranje mandje is vast voor 30 april. Ik zag het oranje bolletje, en na m'n vorige mandjes zág ik er gewoon zo'n roodwitblauw lintje doorheen.
En dan moet het natuurlijk ook gemaakt.

Uit Bulgarije kregen we weer onze maart-groet: op 1 maart geeft iedereen aan vrienden en familie voorwerpjes van rood/witte draden (martenitsa)en spreekt daarbij de wens uit: 'Many happy returns of Grandma Martha'. Wit staat voor gezondheid, rood voor kracht. Dit voorwerpje draag je bij je tot je een ooievaar, een zwaluw of een koekoek ziet, dan moet je het aan een bloeiende fruitboom hangen. Dit geeft je familie of huis welvaart.

Ik zal het aan een tas hangen, in Bulgarije zie je veel ooievaars, maar ik denk dat ik hier op de zwaluwen moet wachten... Toen wij in 2002 in mei in Bulgarije waren, zag je overal bomen vol hangen met rood/witte armbandjes etc.

Bij deze geef ik jullie deze Martenisa symbolisch door.

The sun is shining, a great start of spring. Delightful!
But in the meantime there's so much going on in the world. It looks like a tornade is going round and we are in the eye. We are in a safe place.
We pray for solutions and all the best for innocent people.

This week I kept crocheting, I just love it at the moment. On the downside, my neck and shoulder hurt that much that I had to wait a bit.
I made this basket for our Queensday, on April 30th. The orange yarn caught my eye and I 'saw' it with the ribbon of our flag in it. So I had to make one...

From Bulgaria we got our March-greetings: on March 1th everyone in Bulgaria gives loved ones a martenitsa: a little something of red and white threads to carry around. You say: 'Many happy returns of Grandma Martha'. White means a long life, red health and strength.
You wear it till you see a stork, a swallow or a cuckoo. Then you hang it in a blooming fruit tree. When it's hanging, it brings prosperity to the house and the family.

I'll put it on my bag till I see a swallow I think. Storks are rare in our part of Europe. In Bulgaria there are many. When we visited Bulgaria in May 2002, we saw lots of trees with these martenitsa's.

I give you this martenitsa symbolically.

PICTURES

Nog steeds mandjes aan het haken, een variant op de eerdere; het garen is nog niet helemaal op.
Stil crocheting, I changed the baskets a bit. I'm still not done with the yarn.

Herrie en getril, maar er is nu nieuw asfalt gelegd op de weg voor ons huis.
Lots of noise and trembling, but we now have a brand new road in front of our home.

Uit school: DD3 gaat gelijk aan haar huiswerk...
Back from school: DD3 starts immediately with her homework...

...terwijl DS eerst even wil ontspannen.
...while DS first wants to relax.

Mijn borduurtje van the Primitive Needle.
My progress on the design from The Primitive Needle.

SECOND CHANCE

Met alle plannen die ik heb, staat iets óverdoen niet hoog op mijn lijstje. Maar ja, als je wilt dat er ook soms iets echt af komt, dan moet ik er soms toch aan geloven.
Een paar weken geleden schreef ik over een afwerkbies van een quiltje waarbij het niet helemaal goed was gegaan. Dus bies eraf, nieuwe bies snijden, strijken en aftekenen. En toen nauwkeurige vastnaaien, op de manier waarop ik het geleerd had... Nu zit het er wel goed op, maar het betekent ook dat ik die tijd liever had gebruikt voor het uitwerken van iets anders.

Wat zorgt dan je wel van zulke gedachten af komt, is het bericht dat iemand onverwacht overleden is. Lisa Roswell (51), ontwerpster van borduurpatronen onder het label the Primitive Needle, is met haar auto door overstromingen van de weg geraakt en omgekomen. Een afschuwelijk verhaal en dat doet je altijd weer anders tegen het leven aankijken. Op Facebook is er deze maand een SAL waaraan je kunt meedoen: een ontwerp van haar borduren in haar nagedachtenis. Ik doe er ook aan mee en ga er snel aan beginnen: aan hand and heart, een freebie van haar.

Verder ben ik deze week vooral  nog mandjes aan het haken. Met haken kun je echt zo in een 'flow' raken: lekker doorhaken en dan iets leuks in handen hebben:

With all the plans I make, I don't like to something again. But if you want something to be really finished, I sometimes has to do just that. 

>A few weeks ago I wrote about the finishing of a little quilt, but the binding wasn't good enough. So I took it of, made a new one and put it one the right way. The way I learned it, that means precise... Now it's good, but it took precious time. 

How precious time is, is something you realise when you hear about the sudden death of Lisa Roswell, cross stitch designer and owner of the Primitive Needle. She was swept of the road with her car and died tragically. On Facebook a bunch of stitchers are joining in a SAL to stitch one of her designs. I joined in too and chose Hand and Heart to stitch this month. /a>

Such stories make you realise you should enjoy every minute of your life.

And further on: I'm in a crocheting flow: some evenings in a row now I just crochet. I have an easy design to make baskets and some yarn to crochet away, so I'm crocheting, crocheting and crocheting...

THURSDAY ALREADY?

Het opschrift zegt het alweer helemaal: wat gaat het toch snel met de dagen in een week!
De kinderen zijn allemaal weer in het ritme van elke dag naar school en na zo'n week heb ik toch het gevoel even door het huis te moeten.
Gelukkig heb ik altijd wel door waar m'n tijd heen gaat: gisteren heb ik de hele dag gewerkt aan het bijwerken van de enige website die ik ooit gebouwd heb. Weer nieuwe uitdagingen gesteld en het is aardig goed gelukt, maar er is dan ineens een hele dag mee verbruikt.

Gisteravond hebben DH en ik gezellig samen het stemlokaal bezocht. DD2 kwam pas om kwart voor 9 thuis en voelde zich niet goed. Omdat ze niet meer over te halen was, hebben we nog gauw een kopie van haar ID gemaakt (leve de 3-in-1 printers van tegenwoordig), heeft zij haar stempas ingevuld en fietste ik om 5 voor 9 nog snel opnieuw naar het stembureau.
Maar de regels zijn streng: als je zelf al gestemd heb, mag je niet later nog een stem voor iemand anders uitbrengen. Helaas, haar stem is verloren gegaan. Aan de andere kant, haar stem was de eennalaatste die ze nog misten bij het stemlokaal, verder was iedereen komen opdagen!

En hoe het met the Village of Hawk Run Hollow gaat?
Dat is natuurlijk de grote vraag van iedereen. Nou, het staat niet helemaal stil. Al kijk ik ook nog steeds oude Ariadnes door (1979) en geniet ik van alle oude advertenties (giroblauw past bij jou) en patronen.
Hier een foto van de update:

I have to go and cook now. Can you use the translator in my sidebar?? :-)

SPRING BREAK STILL

We hebben een kleine traditie, die we niet altijd houden: als het even kan leggen we een grote puzzel uit. Vooral kerstvakanties worden hiermee gevuld. Maar zaterdag vonden we een leuke nieuwe van 1500 stukjes en het ging zoals je zou hopen: een paar kinderen beginnen enthousiast en zo in de loop van de dagen schuift iedereen voor kort of lang(er) aan om ook even een paar stukjes in te passen.  Woensdagavond werd het sein 'klaar!' gegeven. 

Geinspireerd door Marian'ne, die zo dapper is om donker, honden en mensen te trotseren en gewoon haar lapjes wrapt, bedacht ik maandag dat ik meer in het wild ga borduren. Het is een bezigheid die nog steeds wat minachtend wordt bekeken of in de taal gebruikt, dus een beetje dapper is dat toch ook wel? Maandag in de wachtkamer van het ziekenhuis heb ik minstens een draadje geborduurd in m'n restjesborduurwerk. Daar heb je geen patroon voor nodig, alleen wat garen en een schaartje. In de beslotenheid van m'n huis gaf ik mezelf gistermiddag een restjesborduurwerkmiddagje, net zoals Jantine zichzelf dat gisteren ook gaf. Wat een heerlijk cadeau, al zie ik in mijn borduurwerk amper vooruitgang. Het is er wél.

Deze kan in ieder geval vaker mee op stap...

Even nog een extra groet voor mijn nichtje dat hier vandaag waarschijnlijk voor het eerst komt meelezen. Zwaai zwaai!

We have a little familytradition, which we don't always keep: whenever it's possible we start a jigsaw during the holidays or schoolbreaks. Especially christmastime is favorite to make one.

Last Saturday we found a big and fun new jigsaw, which counts 1500 pieces and it went the way you should wish for: a few kids started enthousiasticly and in time the others put in a few pieces or a few hours to help. So yesterdayevening it was done.

Inspired by Marian'ne, who is brave enough to endure darkness, dogs and people to decorate outside  buildings with crocheted or knitted pieces, I reminded myself to stitch more 'in the wild'. Cross stitch is in general something to look down on (in the Netherlands it is) so I would be a bit brave if I do that, or not?

When I was in the hospital to make the Xrays, I had taken a project I can stitch anywhere: you only need scissors and some floss. 

Ín my own home I gave myself a stitching afternoon with this project,  just like Jantine gave herself a sewingafternoon! but I can't see any progress to be honest.

But I know there is.

This is defenitely a project I can take more often with me outdoors.

SPRING BREAK

Voorjaarsvakantie! Heerlijk, maar wel een kort weekje en de kinderen hebben allemaal verschillende plannen en verlangens. DD3 wil er het liefst zoveel mogelijk op uit, DS wil het liefst zoveel mogelijk thuis blijven en probeert zijn computer- en psptijd te maximeren.
En ik laveer daar tussendoor met de dingen die moeten en mogen.

Vanmorgen ben ik naar de huisarts gegaan omdat m'n gezicht nog niet zo goed geneest. Daarna mocht ik foto's laten maken in het ziekenhuis omdat hij wilde uitsluiten dat m'n oogkas of jukbeen gebroken was. Er zit namelijk nog een pijnlijke dikke bult op die plek.
Gelukkig bleek dat er niets gebroken was, er zit alleen nog een grote hematoom (bloeduitstorting) die na 2 weken nog steeds duidelijk zichtbaar is. Maar het moet nu toch nog 'gewoon' goedkomen. Tip van de week: niet van de trap vallen...

Een paar weken geleden bezocht ik ebay weer eens. Eígenlijk moet je dat niet doen. Even rondkijken, en dit keer vond ik een paar oude PS patroontjes onweerstaanbaar. Voor een klein prijsje kon ik dit viertal bemachtigen. Voor iets meer dan € 5 lagen ze na een week op de deurmat. Weer nieuwe patroontjes die liggen te wachten... Gelukkkig maar dat ernaar kijken ook al fijn is.

Spring break! It's lovely, but one week is short and our kids have all kinds of different plans. DD3 wants to go out and do thing, DS wants to stay indoors as much as possible and stretch his computer- and psp-hours.

I'm trying to handle that and more and do the chores too.

I went to my GP this morning, my face doesn't heal as well as expected. He wanted me to make some X-rays in the hospital. He wasn't sure my eye fund or cheekbone wasn't broken. There is still a big swelling in that place which hurts. The X-rays showed nothing was broken luckily, so now it has to heal. There is only a hematoma  left. I have a good advice: don't fall of the stairs...

A few weeks ago I visited the ebay-website. I shouldn't... I found these old PS-designs irresistable. They were available at low costs, so for about € 5 ($7) they were at my doormat a week later. More designs that are waiting. I'm happy only looking at them too, so isn't not that bad. :-)

VEELZIJDIG...

Van Rian bleek ik een heuse award gekregen  te hebben, eentje die ik her en der wel had zien opduiken. Leuk, maar vooral grappig vond ik de reden waarom zij voor mijn blog koos: veelzijdig handwerkend, herkenbaar voor Rian. Grappig, want ik bedacht juist vandaag dat ik zóveel verschillende dingen nog wil maken, dat ik vaak niet goed kan kiezen en voor mijn gevoel nergens mee opschiet.
Maar de term veelzijdig is een veel optimistischer kijk daarop. Voor mij een leuke, stimulerend opmerking om door te gaan, zeker nu ik weer allemaal bolletjes wol/katoen kocht om lekker te kunnen haken...

Zelf vind ik het lastig om zulke awards door te geven. In mijn sidebar kun je zien welke blogs ik graag lees, ook die zijn divers qua onderwerpen. En dan staan er ook nog een stelletje in m'n browser-bladwijzers.

De laatste weken ben ik tussen de bedrijven door een klein quiltje aan het doorpitten geweest. Gisteravond maakte ik de afwerkbies en zette die eraan. Vanmorgen de laatste steekjes. Het gevoel van 'lekker af' verdween wel redelijk snel - juist door veel verschillende dingen te doen, schiet de techniek er wel eens bij in.  Bij dit quiltje zit de afwerkbies er te los omheen en terugdenkend aan mijn lessen (dat had ik natuurlijk beter eerder kunnen doen) ben ik hiermee duidelijk te nonchalant geweest.
Er maar weer afhalen dus, houd me in de gaten, want het is heel verleidelijk om het nu aan de kant te leggen, terwijl het niet een heel groot werk is.

I won a little blog-award, that's going through Dutch blogland. She gave it to me because she recognizes the way I'm crafting: using several crafting techniques. I appreciated this, especially since I just decided I'm working on so many different things I get nothing really done. But this is an optimistic view, which I will adopt. Just this morning I bought a bunch of cotton and wool to crochet...

Behind the scenes I have been working on a little quilt that had been waiting for a while too. I quilted it through and through and yesterday evening I started on the finish. This morning it was done, but after a few moments I saw I wasn't happy with the way it turned out. Then I remembered my quilting lessons (too late off course) and knew why it didn't work out. I have been to nonchalant about it. 
The downside of using more than one craft technique can be that you always use the technique the rigth way...

So it has to come off. I know I tend to put it aside, so now I have to force myself to do this again in a better way.

WEIRD WEEK

En toen denderde ik maandag van de trap. Niet eens van hoog, maar wel hard. Met wasmand, dus geen handen over om mijn val te breken. Nadat ik had afgewacht waar de pijn zou blijven, kwam ik tot het besef dat er niets was gebroken, maar dat ik wel wat zwellingen ging krijgen. Vooral in mijn gezicht.
Dat was ook zo. Ook nu nog heb ik een heel geel en blauwe wang en m'n blauwe oog zit nu tussen oog en wang. Door een verkoudheid die tegelijk begon voelde ik me geveld en heb ik er ook aan toegegeven: veel op de bank, niet naar buiten en alles rustig aan gedaan.

Maar ik ben er weer. Ik vertelde al van mijn 'oude-tijdschrijften-project' en ben daar mee doorgegaan. En omdat het morgen 'hartjesdag' is - zo noemden wij het toen de kinderen klein waren en dat is gebleven - heb ik nog wel een hartje gefabriekt. Vooral bedoeld om een met sinterklaas gekregen houten hart nog wat aan te kleden. Morgen versier ik het huis wat verder, maar niet overdadig.
Voor ieder die het viert: happy Valentine's day morgen!

And then, Monday, I fell of the stairs. Not that heigh, but it was hard. I had the laundrybasket in my hands, so I couldn't fall nicely. I waited for the pain to stop and realised I was brushed, but nothing was broken. The most visual were the swellings in my face. I got a bad cold too, so I took the time to recover. My face is much better now, but I still prefer to stay indoors... 

But I'm back now. I told you about my old magazines and I took the time to look through them all. And because of Valentine's day (we call it hearts-day) I made a little heart to decorate a wooden heart I got in December.

So for tomorrow: Happy Valentine's day!

THIS AND THAT

Alweer een paar dagen geleden, op donderdag, ontdekte ik dat ik bij Marion een leuk pakketje gewonnen had: een theedoek-pakket van Bobbin. Het sneeuwpoppenquiltje dat ik eerder liet zien, is ook van Bobbin, dus dat vond ik wel een grappige bijkomstigheid.
Op vrijdag lag het pakketje in de bus, dat ging supersnel.

Aanleiding voor Marion was het 365e comment. Zij is sinds 1 januari 2011 hard bezig om 365 door haarzelf gekozen dingen voor elkaar te krijgen. Dat kan het opmaken van een bolletje wol zijn, maar ook een boek van de stapel lezen of een projectje afmaken. Je kunt het zelf lezen op haar blog.
Ik vond het een superdeluxe pakketje, Marion nog van harte bedankt!

Zelf ben ik, min of meer door haar geinspireerd, ook wat meer bezig om spullen op of af te maken. Dus toen ik vorige week zo lekker aan dat mandje en netje had zitten haken, heb ik er nog een bol haakkatoen bij gepakt en heb daarmee nog een mandje gehaakt. Wat dikkere katoen, en met een wat dikkere haaknaald werd dat een wat groter mandje. Daarna kon ik nog 5 onderzetters haken, daarna was het garen mooi op. Ook een bolletje weggewerkt en een leuk mandje erbij. Misschien zet ik het wel op Etsy.

Verder heb ik me nog aangemeld voor een gratis quilttijdschrift. Op een Nederlands blog las ik er over en omdat het mede om een weddenschap gaat, me ingeschreven. Je krijgt een gratis tijdschrift in je mailbox (en daarna een aanbieding om betaald mee te doen aan een BOM-club oid) en het is een kleine moeite. De hoofdredacteur heeft een weddenschap met haar man dat het haar lukt 50.000 inschrijvers te krijgen. Mocht ik het tijdschrift uiteindelijk toch niks vinden, dan kun je je zo afmelden.

Alweer een paar dagen geleden, op donderdag, ontdekte ik dat ik bij Marion een leuk pakketje gewonnen had: een theedoek-pakket van Bobbin. Het sneeuwpoppenquiltje dat ik eerder liet zien, is ook van Bobbin, dus dat vond ik wel een grappige bijkomstigheid. 

A few days ago I found out I won a give-away at Marions. On Friday it was in my mailbox, that was superfast. Marion is trying to get 365 things done since January 1th 2011. That can be all kind of things: reading a book, finishing a project, giving something away, use a bit of yarn. You can read it at her blog (in Dutch). The package was a teatowel from Bobbin. The snowmanquilt I showed last week is from Bobbin too, so that's fun. It's a great package, Marion thanks again!

And I have signed in on an online quilting magazine. I read about it on a Dutch blog and decided to sign in. You get a free online magazine in your mailbox (I think I should say: emailbox in English,, Barbara?) later followed by offers to participate in a paid BOM-club, but that's optional. I liked the magzine and the editor has a bet with her husband to get 50.000 subscribers (I think this year).

If I end up not liking it, it's easy to unsubscribe.

NOSTALGIOUS...

Als 18-jarige had ik al 2 jaar een abonnement op de Ariadne.  Die zegde ik toen op omdat ik er al zoveel leuke dingen in vond staan, maar zelf nergens aan toe kwam. Daarna heb ik nooit meer een abonnement op een handwerktijdschrift gehad, maar ligt ons hele huis toch vol met handwerktijdschriften, zowel oude als nieuwe.
Ariadnes ben ik altijd blijven doorsparen. Ik ben niet helemaal compleet, maar kom daarmee wel in de buurt.
Buiten de tijdschriften die je nu gewoon kunt kopen, heb ik rijen en rijen vol ordners met Ariadnes, Anna's, HZG (al heb ik er daar veel minder van) en Handwerken/Steek. 

deze stapel heb ik doorgekeken

Deze week ben ik bezig met het doorspitten van 3 gebonden jaargangen + een doos vol losse oude tijdschriften daarvan. Met heel veel plezier! Op dit moment vooral de jaren 1977, 1978 en 1979. Eerder 1982 en 1983. In bijna elk nummer staan zulke leuke ideeen, dat je zó aan de slag zou willen gaan. Met de mij bekende technieken, maar ook leuke kantklospatroontjes, knutselideetjes of nieuwe technieken. Leuk ook die oude advertenties, je ziet echt de spulletjes uit je jeugd terug, met de advertenties van Biotex (die poppetjes), Blue Band, de ouderwetse telefoon met kringelsnoer etc.

Wat is het toch jammer dat die oude patronen verloren gaan zo. Er staat echt een grote schat aan leuke patronen in, die beschermd worden door het copyright. Voor zover ik weet. Zelf kan ik er mee aan de gang, maar ik kan een patroon hier niet zomaar overnemen.

de aansluiting is niet helemaal zoals die zou moeten zijn, maar ik vind het zelf wel grappig geworden

Tussendoor heb ik daardoor ook m'n haaknaald weer eens opgepakt, en een restje erg blauw katoen. Hier zie je een gehaakt netje dat uit een oude Handwerken komt én een mandje dat van internet komt.
Je kunt de beschrijving zelf ook bekijken en misschien eens gebruiken.

When I was 18 I had my first prescription on a craftsmagazine. After two years I stopped, but I always continued to buy old crafts magazines. So I have a huge amount of these and sometimes I take the time to look through them to find some almost-forgotten-great-ideas.  And I always find lots and lots of them. Love the oldfashion ads too, it really brings back memories.

Besides the fact I can't make all I want to, I'm always a bit sad about the great ideas that get lost this way. The magazines are old but the ideas are timeless. But buried in these magazines. I can't publish the designs off course, but I sure want to. Well so be it I suppose.

I took some blue cotton and started crocheting. The net is from an old magazine, the basket is from the internet! Love the modern ideas too... 

You can find the pattern here. It is in English, so you have an advantage.

WINTER...

Bijna Februari.
Toch nog een echte wintermaand.
Daarom heb ik -misschien wat laat-  een quiltje uit de mottenballen gehaald en opgehangen. Leuk om weer terug te zien. Goed dat er een etiket op zit: gemaakt in augustus 2007,  langer geleden dan ik zelf zou denken.

Het schoolblokje van The Village of Hawk Run Hollow is klaar. Al zag ik op de foto dat de schommeltouwen nog missen... :-). 

Almost February.

Yet another winter-month, so I took a little quilt I had in a trunk and hang it on the wall. It's nice to see it again. The label says I made it in August 2007, longer than I expected.

The schoolblock of The Village of Hawk Run Hollow is done, though I noticed some missing robes on the swing... :-).

Happy Birthday!

Oudste DD wordt vandaag 20.
Ze woont niet meer thuis én heeft vanavond een tentamen. Dus het is leren, leren, leren wat de klok slaat in plaats van verjaardagsontbijtjes, verjaardagsvisite, cadeautjes etc.
Na het tentamen, dat tot 21.15u duurt, komt ze wel naar huis, dus we zien haar nog wel even vandaag. Morgenochtend moet ze weer weg...

Als je er toch een voordeel in wilt zien: vandaag hier ook geen visite, telefoontjes of drukte. We hebben dus een jarige dochter, maar merken er nog niets van... raar maar waar. We denken er toch wel aan dat het voor ons ook betekent dat we 20 jaar ouders zijn.

DD1 turns 20 today! 

She lives on her own ánd is having a big test this night. So she is studying, studying and more studying in stead of birthdaybreakfast, birthdayvisitors or gifts. 

After her test, that will be untill 21.15 u tonight, she will come home. We'll see our birthdaygirl for a short time, tomorrowmorning she has to leave again for another obligation.

If I have to look for an upside: we have a rare quiet day today. No visitors, callers or fuzz. So we have a birthdaygirl, but aren't noticing it.  Weird eh?  We do think about the fact we're parents for 20 years now too.